
BLOG
Alleen geboren tweelinghelft / verloren tweelinghelft
Er zijn veel meer tweelingzwangerschappen dan dat er mensen als
tweeling worden geboren.
Veel tweelinghelften overlijden in de baarmoeder
tijdens de zwangerschap.
Soms is dat een miskraam, soms wordt het weefsel in
het lichaam opgenomen, soms wordt weefsel in het lichaam van de
tweelinghelft ingekapseld, soms mummificeert de vrucht en komt bij
de geboorte mee.
Als
je van zo nabij, in de baarmoeder, de dood van je tweelingbroer of
-zus meemaakt, en vervolgens alleen achterblijft, heeft dat
verregaande consequenties voor je verdere leven. Dit wordt het lost
twin syndrome of vanishing twin syndrome genoemd.
Bijna 1 op de 10 mensen heeft deze ervaring aan het begin van
zijn/haar leven.
Het overlijden van een tweelinghelft in de baarmoeder, tijdens de
zwangerschap, is soms een bloeding, of een miskraam, soms wordt het
weefsel in de baarmoeder opgenomen, soms wordt weefsel in het
lichaam van de overgebleven foetus (de alleen-geboren tweelinghelft)
ingekapseld, soms mummificeert de vrucht en komt bij de geboorte
mee.
Mogelijke uitwerkingen op het dagelijks leven van de alleen geboren
tweelinghelft zijn: moeite met het aangaan van partner-relaties,
extreme jaloezie, bang om verlaten te worden, zich vastklampen aan
andere mensen, heel veel aangeraakt willen worden of juist
terugdeinzen voor aanrakingen, vaak de drang hebben om 2 paar van
dezelfde schoenen of kledingstukken te kopen, een fantasievriendje
hebben, je dagboek als je beste vriend beschouwen, volkomen van slag
zijn door het overlijden van een geliefd persoon of een huisdier,
enz.
Soms weet je moeder dat er nog een kindje is geweest, vaak is het
niet bekend. Helderzienden zien het vaak, ofwel bij de
tweelinghelft, of bij de moeder. In een familieopstelling kan het
ook aan het licht komen. Vaak is dat verbijsterend, en tegelijk
voelen mensen dat het klopt.
Als je weet dat je van een tweeling bent, kan familieopstellingen je
helpen om b.v. je gemis te kunnen duiden, om je leven helemaal te
aanvaarden, om je te realiseren dat je in een partner onbewust hebt
gezocht naar de nabijheid zoals je die met je tweelingbroer of -zus
hebt gekend.
In opstellingen die ik heb mogen begeleiden komt vaak de vraag van
de levende tweelinghelft naar voren waarom de tweelinghelft kwam en
weer vertrok.
De antwoorden luiden vaak: "als jij alleen had moeten gaan, was je
nooit gegaan"; "ik zou je alleen maar een stuk op weg helpen"; "jij
moet bloeien"; "we hadden het zo afgesproken".
Voor meer informatie over dit onderwerp kun je op internet googelen
op het "lost twin syndrome". Er is ook een facebook pagina.
Boeken over dit onderwerp zijn:
Het drama in de moederschoot, van Bettina en Alfred Austermann.
Ik wou dat ik twee hondjes was, dan kon ik samen spelen, van Aranka
Reeuwijk-Willems.
<<< terug
|